دلنوشته های تنهایی

گناه من عشق است عشقی کهع هیچ ارزشی برای عاشقش قایل نیست عشقی مشکوک عشقی که معنی عشق را نمیفهمد خدایا تنهام کمکم کن نذار بمیرم نذار تنهاشم شایدم تنهایی سهم من از زندگی است زندگی تلخ

نوشته شده توسط nazy در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 9:33 موضوع | لینک ثابت

عاشق نشدی وگرنه میفهمیدی پاییز بهاری است که عاشق شده است زرد است که لبریز حقایق شده است سرد است که با درد موافق شده است

نوشته شده توسط nazy در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 ساعت 14:5 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط nazy در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 ساعت 14:3 موضوع | لینک ثابت

دوستت ندارم به اندازه ي اقيانوس، . چون يه روز به آخرش ميرسي . دوستت ندارم به اندازي خورشيد، . چون غروب ميكنه . دوستت دارم . به اندازي روت كه هيچوقت كم نميشه


گاهي اوقات آرزو مي کنم اي کاش تک پرنده عاشقي بودم که ميان صدها هزار پرنده بتوانم به قله بلند سرزمين هستي برسم و پرواز کان نغمه سر دهم که... من شيداي تو وعاشقانه دوستت دارم

=======================

براي آنکه به طريق خود ايمان داشته باشيم ، لازم نيست ثابت کنيم که طريق ديگران نادرست است . کسي که چنين مي پندارد ، به گامهاي خود نيز ايمان ندارد . (پائولو کوئليو

=======================

عشق يعني خون دل يعني جفا عشق يعني درد و دل يعني صفا عشق يعني يك شهاب و يك سراب عشق يعني يك سلام و يك جواب عشق يعني يك نگاه و يك نياز عشق يعني عالمي راز و نياز

=======================

به روي گونه تابيدي و رفتي مرا با عشق سنجيدي و رفتي تمام هستي ام نيلوفري بود تو هستي مرا چيدي و رفتي

=======================

نفرين به اون کسايي که روي دلا پا مي ذارن تا که مي بينن عاشقي ميرن و تنهات مي ذارن نفرين به آدمايي که تو سينه ها دل ندارن عاشق عاشق کشين ، رحم و مروت ندارن

=======================

روي يک طاقچه سنگي ميون دو قاب رنگي بودن من وتو با هم داره تصوير قشنگي عکس تو تو قاب خاتم در حصار خالي از غم حتي در مرگ تن من نمي گيره رنگ ماتم

=======================

آفرينش روز و شب، زيبايي زمين و كهكشانها، درخشش ستارگان فروزان، همه حاكي از وجود پروردگار يكتاست، پس از او اطاعت مي كنيم، چون او معين كرده كه مرگ آغاز جاودانه هاست.

نوشته شده توسط nazy در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 ساعت 14:0 موضوع | لینک ثابت

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شدازاین خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق

قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تورتهی

ودل از آرزوی مروارید

هم چنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا-پریانی که سراز آب به درمی آرند

ودر آن تابش تنهایی ماهی گیران

می فشانند فسون از سر گیسوهاشان

هم چنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است

که در آن پنجره هاروبه تجلی باز است

بام ها جای کبوترهایی است

که به فواره ی هوش بشری می نگرند

دست هر کودک ده ساله ی شهر شاخه ی معرفتی است

مردم شهربه یک چینه چنان می نگرند

که به یک شعله به یک خواب لطیف

خاک موسیقی احساس تو را می شنود

وصدای پرمرغان اساطیر می آیددرباد

پشت دریاها شهری است

که در آن وسعت خورشیدبه اندازه ی چشمان سحر خیزان است

شاعران وارث آب وخردوروشنی اند.

                                                                 پشت دریاهاشهری است

                                                                      قایقی باید ساخت

نوشته شده توسط nazy در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 ساعت 21:51 موضوع | لینک ثابت

اگه بری منم میرم  تا برسم به عشق تو

 

تا نمونم اینجا بشم اسیره غصه های تو

 

فکر نکنی دروغ میگم یا که میخوام بازیت بدم

 

نه عزیزم من حاضرم جون واسه تو فدا کنم

 

فدات بشم چرا میخوای بری که من تنها بشم

 

بدون تو آواریه کوه و بیابونا بشم

 

یه خواهشی دارم ازت که منو تنها نذاری

 

حالا که مبتلات شدم

 

 نگی که بی من می تونی 

 

با اینکه دور از خودمی بدون توی وجودمی

 

تو ذره ذره ی تنم انگار که توی خونمی

 

اینو هیچوقت یادت نره که من واسه تو می میرم

 

حتی اگه بشه میرم، تا غم تو چشمات نبینم

 

نخند بهم تو روخدا عاشقی تو،خوب میدونی

 

چه دردیه دوریه یار چه میکشم از دست عشق

 

چشام همش خیره به در تو لحظه های انتظار...   

نوشته شده توسط nazy در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 ساعت 21:50 موضوع | لینک ثابت

...سهم من از عشق دلتنگي است ؟...انگار تا هميشه بايد با رويايش زندگي كنم؟ ....

نوشته شده توسط nazy در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 14:45 موضوع | لینک ثابت

تنهایی رنگی است بی رنگ که من با عشق آن را رنگی کردم و اکنون تنهایی ام گم شده و من نیز میان تنهایی و عشق و رنگها....

 و این تنهایی ما را کسی جز خود ما حس نکرد ...

تنهایی که با آن آغاز کرده ایم و با آن به پایان می بریم .

تنهایی رفیق نیمه راه نیست .

حسرت آن روزها دگر چه فایده ای دارد ؟!

آینده را می خواهم ...

در این فکرم که در یک لحظه غفلت

از این زندان خاموش پر بگیرم

به چشم مرد زندانبان بخندم

کنارت زندگی از سر بگیرم

در این فکرم من و دانم که هرگز

مرا یارای رفتن زین قفس نیست

اگر هم مرد زندانبان بخواهد

دگر از بهر پروازم نفس نیست

نوشته شده توسط nazy در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 14:35 موضوع | لینک ثابت

درست همون وقت که فکر میکنی یه گوش شنوا یه سنگ صبور پیدا کردی که تو دل شب باهاش حرف

بزنی میبینی طرف نمیتونه به حرفات گوش بده!!!حالا یا حال نداره یا واقعا حالش خوب نیس بماند!اون وقته

 که پشیمون میشی!! از همه چیز!حتی از نفس کشیدن!! بعد این چیزی برام پیشومده حس میکنم خیلی

تنهام.یعنی اونم حوصله ی حرفای منو نداره!؟!یعنی اینقدر حرفام خسته کنندس!؟به خدا نمیخواستم از بدبختی

 و این جور چیزا بگم! میخواستم صداشو بشنوم درددل بهونه بود! میخواستم آرومم کنه! اما نشد!! مثه وقتایی

 که قالم میذاره! عیبی نداره امشب هم گذشت.اما چه جوری!؟ سرم خیلی درد میکنه!چرا بعد چند سال من هنوز

 به ..... عادت نکردم!؟!؟!!!!   دلم میخواد گریه کنم به حال خودم به حال دلم به حال همه چیزو همه کس!

نوشته شده توسط nazy در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 ساعت 12:14 موضوع | لینک ثابت